Bunt dwulatka – jak sobie z nim poradzić?

bunt-dwulatka

Bunt dwulatka – to etap w jego życiu, na który czekają rodzice, aby wykazać się umiejętnością pedagogiczną. Dziecko w wieku dwóch lat zdaje sobie sprawę, że staje się bardziej indywidualne. Powstają wtedy sprzeczne emocje, które zmuszają dziecko do samodzielności, ale także do potrzeby bliskości z rodzicami. Męczą Cię ciągłe protesty i wybuchy złości Twojego dziecka? Zobacz, w jaki sposób przewidzieć złe zachowanie i zapobiec awanturze.

Dlaczego w naszym słodkim dziecku pojawia się bunt?

Fundamentem buntu dwulatka są początku uświadamiania sobie, że mama i dziecko nie są jednym organizmem. U dziecka pojawia się chęć samodzielności i wyraża tę indywidualność manifestacją złości. Pokazuje własne zdanie i najczęściej pojawia się wtedy awantura i płacz. Pojawiają się także sprzeczne uczucia – uczucie indywidualności oraz potrzebę bliskości do rodzica. I to właśnie te sprzeczne emocje wywołują taką burzę w głowie dziecka. Bunt dwulatka to napady złości, efekt nieumiejętnego radzenia sobie z emocjami.

Jak poradzić sobie z buntem dwulatka?

Jest kilka sposobów, które pozwolą Ci na zatrzymanie buntu dwulatka. Jeżeli chcesz, aby dziecko coś zrobiło, uprzedź je o tym. Zbliża się koniec czasu na zabawę i dziecko powinno iść już spać? Powiedz o tym dziecku kilka minut wcześniej. Nie zaskakuj go Twoimi decyzjami. Poradź sobie również ze swoimi emocjami. Nie zamykaj się na własne uczucia. Takie holowanie z emocjami może spowodować, że zaczniesz obwiniać dziecko o zdenerwowanie, a tym samym tylko sobie przypiszesz prawo do negatywnych uczuć. Zrozum dziecko. Taki napad złości to eksplozja uczuć, dzieci nie potrafią sobie z nimi radzić. Zacznij również nie pytać dziecka np. „czy idziesz do kąpieli?”, wiadomo, że maluch odkrzyknie, że nie. Powiedz zatem „chodźmy do kąpieli”, weź go za rękę i zaprowadź do łazienki. Nie pytaj, tylko działaj. W ten sposób nie dasz dziecku możliwości i okazji do protestów. Naucz się opanowania! Twoje dziecko nie umie sobie radzić z emocjami, ale Ty to potrafisz. Poskramiaj własne uczucia. Gdy dziecko zacznie się awanturować, nie krzycz na niego, zachowaj stanowczy i spokojny ton głosu. Musisz nauczyć się reagować odpowiedzialnie na zachowanie dwulatka. Odwróć uwagę dziecka od pokus. Gdy dziecko chce jechać w wózku lub nie ma ochoty wejść do sklepu, to postaraj się go zagadać, odwrócić jego uwagę.

Czas awantury

Przeczekaj awanturę. Gwałtowny wybuch straci na sile. Nie pokazuj dziecku, że w tym momencie zwracasz na niego uwagę. Spoglądaj tylko, aby nie sprawił sobie krzywdy. Jeśli dzieje się to w miejscu publicznym, to przytul go mocno i poczekaj, aż się wypłacze na Twoim ramieniu. Jeżeli ktoś zwróci Ci uwagę, to powiedz, że wiesz, co masz zrobić. Maluch ma prawo do wyrażania swoich emocji, ale Twoja stanowczość jest mu potrzebna. Wtedy poczuje bezpieczeństwo i oparcie.

You may also like...